✈️ Blog: Katastrofa na letišti
Odlet do Španělska: Náš nejdelší den 🧳☀️
Abflug nach Spanien: Unser längster Tag
Ahoj všichni! Tady je Antonia. Konečně máme po škole a vyrazili jsme na naši první velkou dovolenou do Španělska. Náš let z Prahy měl odletět v deset hodin ráno. Plánovali jsme, že budeme na letišti už v osm. Já, Luise, Johanna a Franziska jsme čekaly u terminálu, ale Julius pořád nikde nebyl. Volaly jsme mu desetkrát. Nakonec přijel úplně zpocený v půl deváté. Vysvětloval, že musel jet taxíkem, protože mu ujel vlak. Byli jsme hrozně ve stresu.
Hallo zusammen! Hier ist Antonia. Wir haben endlich die Schule hinter uns und sind in unseren ersten großen Urlaub nach Spanien aufgebrochen. Unser Flug aus Prag sollte um zehn Uhr morgens abfliegen. Wir hatten geplant, schon um acht am Flughafen zu sein. Ich, Luise, Johanna und Franziska warteten am Terminal, aber Julius war immer noch nirgends zu sehen. Wir haben ihn zehnmal angerufen. Schließlich kam er um halb neun völlig verschwitzt an. Er erklärte, dass er ein Taxi nehmen musste, weil er den Zug verpasst hatte. Wir waren furchtbar im Stress.
Běželi jsme k přepážce, abychom odevzdali naše velké kufry. Moje zavazadlo bylo moc těžké, mělo dvacet pět kilo! Musela jsem otevřít kufr a vyndat tři svetry a dvě knihy. Julius se mi smál, ale já jsem byla naštvaná. Potom jsme šli na bezpečnostní kontrolu. To byla další katastrofa. Franziska měla v batohu velký šampon a vodu. Musela všechno vyhodit do koše, protože tekutiny nad sto mililitrů do letadla nesmí. Luise zase začala pípat v rámu. Zapomněla si v kapse klíče od domu.
Wir rannten zum Schalter, um unsere großen Koffer abzugeben. Mein Gepäck war zu schwer, es wog fünfundzwanzig Kilo! Ich musste den Koffer öffnen und drei Pullover und zwei Bücher herausnehmen. Julius lachte mich aus, aber ich war wütend. Danach gingen wir zur Sicherheitskontrolle. Das war die nächste Katastrophe. Franziska hatte ein großes Shampoo und Wasser im Rucksack. Sie musste alles in den Müll werfen, weil Flüssigkeiten über hundert Milliliter nicht ins Flugzeug dürfen. Luise wiederum fing im Rahmen an zu piepen. Sie hatte ihre Hausschlüssel in der Tasche vergessen.
Když jsme prošli kontrolou, šli jsme do bezcelní zóny (Duty Free). Johanna chtěla koupit dárek pro svou maminku. Koupila velmi drahý parfém a velkou čokoládu. Julius měl strašný hlad, a tak si koupil sendvič za dvě stě korun. Nejdřív jsme seděli v kavárně, ale potom jsme se podívali na informační tabuli. Náš let změnil bránu! Museli jsme běžet přes celou halu k bráně C4. Nastoupili jsme jako úplně poslední.
Als wir die Kontrolle passiert hatten, gingen wir in den Duty-Free-Bereich. Johanna wollte ein Geschenk für ihre Mutter kaufen. Sie kaufte ein sehr teures Parfüm und eine große Schokolade. Julius hatte furchtbaren Hunger, also kaufte er ein Sandwich für zweihundert Kronen. Zuerst saßen wir im Café, aber dann schauten wir auf die Anzeigetafel. Unser Flug hatte das Gate gewechselt! Wir mussten durch die ganze Halle zum Gate C4 rennen. Wir sind als Allerletzte eingestiegen.
V letadle jsme si konečně odpočinuli. Let trval tři hodiny. Já jsem celou dobu spala. Julius a Franziska zapnuli tablet a hráli naši oblíbenou hru terralogos. Johanna se dívala z okna a fotila mraky. Letušky byly velmi milé a dali nám kávu a vodu. Když jsme přistáli ve Španělsku, svítilo slunce a my jsme se těšili na moře.
Im Flugzeug haben wir uns endlich ausgeruht. Der Flug dauerte drei Stunden. Ich habe die ganze Zeit geschlafen. Julius und Franziska schalteten das Tablet ein und spielten unser Lieblingsspiel terralogos. Johanna schaute aus dem Fenster und fotografierte die Wolken. Die Stewardessen waren sehr nett und gaben uns Kaffee und Wasser. Als wir in Spanien landeten, schien die Sonne und wir freuten uns aufs Meer.
Ale náš smůlovatý den ještě neskončil. Čekali jsme u pásu na zavazadla. Přijel můj kufr, Juliův batoh, Johannina taška, ale Luisin kufr nikde! Čekali jsme hodinu. Museli jsme jít do kanceláře Ztráty a nálezy. Luise tam musela popsat svůj kufr. Řekla: „Je to velký, žlutý kufr s černou nálepkou." Úředník jí řekl, že kufr bohužel zůstal v Praze a přiletí zítra. Luise teď nemá plavky, ale my jí naše oblečení půjčíme. Zvládli jsme to a teď jdeme na pláž!
Aber unser Pechtag war noch nicht zu Ende. Wir warteten am Gepäckband. Mein Koffer kam an, Julius' Rucksack, Johannas Tasche, aber Luises Koffer war nirgends! Wir warteten eine Stunde. Wir mussten zum Fundbüro gehen. Luise musste dort ihren Koffer beschreiben. Sie sagte: „Es ist ein großer, gelber Koffer mit einem schwarzen Aufkleber." Der Beamte sagte ihr, dass der Koffer leider in Prag geblieben ist und morgen ankommt. Luise hat jetzt keinen Badeanzug, aber wir leihen ihr unsere Kleidung. Wir haben es geschafft und jetzt gehen wir an den Strand!
